Ik heb veertigduizend euro schuld en mijn vriendin denkt dat we sparen voor een huis.

Het is begonnen in 2019 met een doorlopend krediet voor een auto die ik niet nodig had. Daarna een persoonlijke lening om dat af te lossen, daarna twee creditcards, daarna een derde partij die ik hier niet ga noemen omdat ik me schaam voor de rente waarmee ik akkoord ben gegaan.

Ik verdien goed. Dat is het rare. Ik verdien ruim bovengemiddeld en ik heb veertigduizend euro schuld, en de reden is niet verslaving of ziekte. De reden is dat ik er elf jaar lang geen enkele keer naar heb gekeken.

Zij maakt elke maand tweehonderd euro over naar onze spaarrekening. Die rekening staat op mijn naam, want ik "regel het financiële". Dat geld gaat naar aflossing. Ik heb dus letterlijk het spaargeld van mijn vriendin in mijn eigen schuld gestopt, twee jaar lang, en dat is diefstal en ik weet precies hoe dat woord klinkt.

Ze stuurde vorige week een link naar een huis in Zaandam. Met een hartje erbij.

Ik heb drie keer op het punt gestaan het te zeggen. Eén keer stond ik in de keuken met de woorden al in mijn mond en toen vroeg ze wat ik wilde eten.

Wat ik wil weten van mensen die dit echt hebben gedaan, niet van mensen met een mening: hoe heb je het gezegd? Welke woorden? En is zij gebleven? Ik moet weten of iemand dit heeft overleefd, want ik kan het niet meer alleen.