Hele praktische vraag, en graag geen "spreek uw grenzen uit" — ik wil weten hoe de WMO werkt.
Hoe krijg ik een goede indicatie voor mijn moeder?
De situatie. Mijn moeder is tweeëntachtig, woont alleen in een huurwoning op de tweede verdieping zonder lift. Mijn vader is in 2020 overleden.
Wat er is: artrose in beide knieën en een heup, een hartfalen dat stabiel is, en sinds vorig jaar duidelijke vergeetachtigheid die niet gediagnosticeerd is omdat ze niet naar de geheugenpoli wil.
Wat ze nodig heeft, naar mijn inschatting: huishoudelijke hulp twee keer per week, dagbesteding twee dagen, en op termijn een andere woning.
Wat ze heeft gekregen: huishoudelijke hulp, twee uur per week.
Hoe dat ging, want hier zit mijn vraag:
Ik heb in mei een melding gedaan bij de gemeente. Daarna kwam het keukentafelgesprek, in juli — twee maanden later. Een consulent, vriendelijk, anderhalf uur.
En in dat gesprek heeft mijn moeder gezegd dat het "allemaal wel gaat".
Ze heeft gezegd dat ze zelf kookt, wat ze één of twee keer per week doet. Ze heeft gezegd dat ze de trap goed afkomt, en op dat moment was dat waar, want het was juli en droog en ze had een goede dag. Ze heeft niet gezegd dat ze in maart twee keer is gevallen omdat ze dat niet wil hebben gezegd.
En ik zat erbij en ik heb het gecorrigeerd. Drie keer. En elke keer dat ik het corrigeerde, keek mijn moeder me aan en werd ze stiller, en bij de derde keer zei ze tegen de consulent: "Mijn dochter overdrijft."
De beschikking kwam in september: twee uur huishoudelijke hulp. Geen dagbesteding, want "er is sprake van voldoende zelfregie en een sociaal netwerk".
Het sociale netwerk ben ik. Ik woon twintig minuten verderop, werk vier dagen, en heb twee kinderen op de middelbare school.
Mijn concrete vragen aan mensen die dit hebben gedaan:
Kan ik bezwaar maken op een beschikking als mijn moeder zelf tevreden is? Want zij is tevreden, en ik niet, en ik weet niet wie formeel de bezwaarmaker is.
Werkt een onafhankelijke cliëntondersteuner echt? Ik heb gelezen dat elke gemeente die gratis moet aanbieden en ik ken niemand die er een heeft gehad.
En het belangrijkste: hoe ga je het keukentafelgesprek in met een moeder die zich groot houdt? Moet ik vooraf schriftelijk aanleveren wat er echt is, zodat ik het niet tegenover haar hoef te zeggen? Heeft iemand dat gedaan en werkte dat?
Ik wil niet nog een gesprek waarin ik mijn moeder voor een ambtenaar moet afbreken.
Reacties