De deurbelcamera van mijn buurman filmt mijn voordeur en dat weet ik nu twee jaar en ik heb er nooit iets van gezegd.

Ik ben vierenvijftig. Ik woon in een rijtjeshuis in een buitenwijk, sinds 2007. De buurman woont er sinds 2019.

De situatie, technisch: zijn voordeur en mijn voordeur staan onder dezelfde overkapping, iets gedraaid naar elkaar toe. Zijn camera hangt naast zijn deur en heeft een hoek van — ik heb het nagemeten met een duimstok, in mei 2024, als een idioot — ongeveer honderdzestig graden. Mijn deur zit daar volledig in.

Hoe ik het weet: hij heeft het mij zelf verteld, in 2023, in een vriendelijk gesprek. Er was een pakketdief in de straat en hij zei dat hij beelden had en dat hij mijn deur "ook een beetje" meeneemt, en hij zei het als een dienst, want dat is het ook.

En ik heb gezegd: "Prima."

Dat is het hele gesprek dat er ooit over is geweest.

Wat ik sinds dat gesprek doe, en dit is waar het over gaat:

Ik rook niet meer buiten. Ik rookte twee sigaretten per dag, na het eten, bij de deur. Sinds 2023 doe ik dat in de achtertuin, en mijn vrouw denkt dat ik minder rook.

Ik haal de post niet meer in mijn pyjama. Nooit meer. Twee jaar.

Ik heb in oktober 2024 een gesprek bij mijn eigen voordeur vijf meter verplaatst. Een gesprek met een vrouw van een instantie, over mijn moeder, en ik heb gezegd "loopt u even mee" en we hebben op de stoep gestaan.

En in augustus van dit jaar is mijn zoon van zesentwintig een keer om half drie 's nachts thuisgekomen op een manier die ik niet verder beschrijf, en ik heb hem binnengelaten en de hele volgende dag gedacht aan beelden.

Wat ik niet weet, en dat is precies het probleem:

Ik weet niet of hij kijkt. Waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk staat die camera er voor pakketjes en kijkt niemand ooit iets terug behalve als er iets gebeurt.

Maar het punt van een camera is niet of iemand kijkt. Het punt is dat je het niet weet, en dat de goedkoopste manier om daarmee om te gaan is: gedraag je alsof.

En dat doe ik dus. Twee jaar lang. En ik ben de enige die dat weet, en ik heb het aan niemand verteld omdat het nergens op lijkt. Mijn buurman is een aardige man die mij een gunst heeft willen doen.

Wat ik een keer heb geprobeerd:

In juni 2025 heb ik iets opgezocht. Er is geen verbod op zo'n camera, maar er zijn wel regels over hoeveel openbare ruimte en hoeveel van het terrein van een ander je mag filmen, en ik heb gelezen dat de hoek zo ingesteld moet zijn dat het beperkt blijft tot je eigen eigendom.

Dus ik heb iets in handen. Twee pagina's uitgeprint. Ze liggen in de la met de verzekeringen.

En ik ga het niet gebruiken, en ik weet precies waarom: omdat ik dan de man ben die met een uitdraai bij de buren staat, en we hebben nog dertig jaar dezelfde overkapping.

Dus ik heb gekozen: ik lever twee sigaretten en een pyjama en een gesprek over mijn moeder in, in ruil voor een goede verhouding met iemand die naast me woont.

En ik denk dat ik verstandig ben, en ik denk ook dat ik iets heb weggegeven wat ik in 2019 nog had, en ik heb er geen woord over gezegd.

weergaven31 reacties0 emoties0
Antwoorden met een post

Had je het gevoel dat het over jou ging?

Jouw verhaal hoort hier ook. Geen naam, geen e-mail, niets dat naar jou wijst.

Schrijf je verhaal

Reacties

Nog geen reacties geplaatst.
Je reactie verschijnt meteen.
Officiële app

Confessions heeft nu een app

Dezelfde plek, maar sneller en lichter op je telefoon. Alles wat je hier fijn vindt, met één tik.

App downloaden · ⁦17 MB⁩ Open na het downloaden het bestand en sta installatie vanaf deze bron toe. De app is officieel en ondertekend door Confessions.