Pytanie praktyczne i proszę, nie piszcie mi, że to moje dziecko i moja decyzja. To wiem.
Jak powiedzieć rodzicom, że nie ochrzcimy córki?
Sytuacja. Mamy z żoną trzydzieści dwa i trzydzieści lat, córka urodziła się w sierpniu. Oboje nie praktykujemy od około dziesięciu lat. Podjęliśmy tę decyzję wspólnie i jesteśmy jej pewni.
Moi rodzice mieszkają na wsi, czterdzieści minut od nas. Mój tata jest w radzie parafialnej. Moja mama od września pyta co tydzień o datę i już pytała o salę.
Jej rodzice są mniej religijni, ale jej mama powiedziała w zeszłym tygodniu: "Potem sama zdecyduje, jak dorośnie" — czyli dokładnie nasz argument, tylko odwrotnie.
Co już spróbowałem: raz zacząłem temat we wrześniu, bardzo ostrożnie, i mój tata wstał od stołu i wyszedł do obory. Nie wrócił do rozmowy i ja też nie.
Czego się boję — i to jest konkretne, nie abstrakcyjne. Boję się, że moja mama przez to zachoruje, bo ona ma nadciśnienie i wszystko przechodzi przez serce. Boję się, że wieś się dowie i że oni będą to nieśli, nie my — my mieszkamy w mieście, a oni będą stać przed kościołem co niedzielę.
I boję się, że mój ojciec zrobi to, co robi: nie pokłóci się, tylko przestanie dzwonić na pół roku.
Co rozważałem, uczciwie: żeby ochrzcić i mieć spokój. Żona jest przeciw i ma rację, i wstydzę się, że to rozważałem.
Więc: jest tu ktoś, kto to przeszedł? Mówiliście osobno czy razem? Listownie? Przez kogoś trzeciego — ciotkę, siostrę? Co się stało przez pierwszy rok i jak jest teraz? Chcę usłyszeć też od tych, u których to się skończyło zerwaniem.
Komentarze