Jestem opiekunką osób starszych w Niemczech od dziewięciu lat, dwa miesiące tam, miesiąc w domu, i moje dzieci wychowała moja mama.

Mam czterdzieści sześć lat. Dwie córki: dwadzieścia jedna i siedemnaście.

Pojechałam pierwszy raz w 2016 roku. Mąż wtedy stracił pracę, a ja miałam trzy tysiące siedemset kredytu miesięcznie i dwie córki w szkole.

Co to za praca, konkretnie, bo w Polsce mówi się "opiekunka w Niemczech" tak, jakby wszyscy wiedzieli:

Mieszkam w domu osoby, którą się opiekuję. Dwadzieścia cztery godziny na dobę w tym samym budynku. Umowa mówi o czterdziestu kilku godzinach tygodniowo i to jest fikcja, o której wiedzą wszyscy — agencja, rodzina i ja.

W praktyce: wstaję, kiedy ona wstaje, czyli między piątą a szóstą. Kładę się, kiedy ona się położy. Wstaję w nocy, zwykle dwa razy. Mam wolne dwie godziny dziennie, teoretycznie, i te dwie godziny spędzam w swoim pokoju w tym samym domu.

Zarabiam tysiąc czterysta euro na rękę. To jest około sześciu tysięcy złotych i to jest więcej, niż zarobiłabym tu, i dlatego to robię dziewiąty rok.

Byłam u sześciu osób. Trzy umarły w czasie, kiedy się nimi opiekowałam. Jedna trzymała mnie za rękę w ostatnią noc i to nie była moja rodzina i ja płakałam na jej pogrzebie, na który mnie zaproszono i na który pojechałam.

Teraz to, po co to piszę.

Moja młodsza córka miała osiem lat, kiedy pierwszy raz pojechałam. Teraz ma siedemnaście.

Ona ma ze mną dobry kontakt. Dzwonimy codziennie, czasem dwa razy. Wie, że ją kocham.

I ona nie mówi mi rzeczy. Mówi je mojej mamie.

Dowiedziałam się w zeszłym roku, od mamy, że moja córka miała w szkole bardzo trudny okres w 2023 roku — trzy miesiące. Nie wiedziałam. Byłam na Skype codziennie przez te trzy miesiące i nie wiedziałam.

I kiedy zapytałam córkę, dlaczego mi nie powiedziała, odpowiedziała coś, czego nie zapomnę: "Mamo, ty i tak byś nie przyjechała."

Ona nie powiedziała tego ze złością. Powiedziała to jak fakt, bo to jest fakt — nie przyjechałabym, bo wyjazd w połowie zmiany oznacza utratę zlecenia, a ja mam kredyt do 2031 roku.

Moja mama ma siedemdziesiąt jeden lat i wychowała moje dzieci. Mówi o nich "moje dziewczynki" i ma do tego prawo.

Są tu opiekunki? Jak długo jeździcie? I czy któraś wróciła na stałe — co zrobiłyście z pieniędzmi i czy dzieci wróciły do was? Bo ja mam dwa lata do końca kredytu i boję się, że wrócę do domu, w którym nie ma dla mnie miejsca.

wyświetleń38 komentarzy0 reakcji0
Odpowiedz wpisem

Czy to brzmi jak Twoja historia?

Twoja historia też tu należy. Bez nazwy, bez e-maila, bez niczego, co wskazuje na Ciebie.

Napisz swoją historię

Komentarze

Nie opublikowano jeszcze żadnych komentarzy.
Twój komentarz pojawi się od razu.
Oficjalna aplikacja

Confessions ma teraz aplikację

To samo miejsce, tylko szybsze i lżejsze w telefonie. Wszystko, co tu lubisz, jednym dotknięciem.

Pobierz aplikację · ⁦17 MB⁩ Po pobraniu otwórz plik i zezwól na instalację z tego źródła. Aplikacja jest oficjalna i podpisana przez Confessions.