Szyję od dziewiętnastu lat dla marek, których nazwy znacie, i nie mogę powiedzieć których.

Mam czterdzieści trzy lata. Pracuję w szwalni w małym mieście. Zatrudnia nas trzydzieści siedem osób, trzydzieści pięć kobiet i dwóch mężczyzn na krojowni.

Co produkujemy: odzież dla marek europejskich. Nie są to najtańsze marki. To są marki, które mają w metce napisane, że produkują w Europie, i to jest prawda, i Europa to jesteśmy my.

Moja stawka: pracuję na akord plus podstawa. W dobrym miesiącu, z nadgodzinami, wychodzę na pięć tysięcy trzysta na rękę. W słabym, bez zleceń, na trzy sześćset.

Czas na jedną sztukę: zależy. Przy prostej bluzce mam normę, która sprowadza się do tego, że mam na nią niewiele ponad siedem minut. Cena tej bluzki w sklepie w Niemczech to, sprawdzałam, bo jedna z nas sprawdziła i pokazała nam zdjęcie, trzydzieści dziewięć euro.

Siedem minut mojej pracy i trzydzieści dziewięć euro.

Nie piszę tego, żeby się skarżyć na marki. Powiem coś, co jest mniej wygodne.

Ja jestem dobra. Jestem jedną z czterech kobiet w tej szwalni, które potrafią wszystko — kołnierz, wszycie rękawa, zamek kryty. Umiem zrobić rzeczy, których nie umie zrobić maszyna i których nie umie zrobić dziewczyna po trzech miesiącach szkolenia.

I ta umiejętność nie jest nigdzie policzona. Nie mam tytułu, nie mam certyfikatu, nie ma zawodu "szwaczka wykwalifikowana" w żadnej tabeli, która by cokolwiek dawała. Dziewiętnaście lat w rękach i zero w papierach.

Moja córka ma osiemnaście lat i w zeszłym roku powiedziała, że mogłaby przyjść do nas na wakacje, dorobić.

I ja powiedziałam nie.

Powiedziałam jej, że nie ma czego szukać. I to był pierwszy raz, kiedy powiedziałam na głos o swojej pracy coś negatywnego przy moim dziecku, przez osiemnaście lat.

Bo przez osiemnaście lat mówiłam jej, że mama szyje i że to jest porządna praca. I to jest porządna praca. I ja nie chcę, żeby ona ją miała.

Są tu szwaczki, krojczowie, ludzie z zakładów? Czy ktoś przeszedł do czegoś innego po czterdziestce z takimi rękami? I czy jest w ogóle jakaś droga, żeby to, co umiem, było gdzieś zapisane? Pytam poważnie, bo jak ta szwalnia padnie — a padnie — to ja mam dziewiętnaście lat i nic.

wyświetleń40 komentarzy0 reakcji0
Odpowiedz wpisem

Czy to brzmi jak Twoja historia?

Twoja historia też tu należy. Bez nazwy, bez e-maila, bez niczego, co wskazuje na Ciebie.

Napisz swoją historię

Komentarze

Nie opublikowano jeszcze żadnych komentarzy.
Twój komentarz pojawi się od razu.
Oficjalna aplikacja

Confessions ma teraz aplikację

To samo miejsce, tylko szybsze i lżejsze w telefonie. Wszystko, co tu lubisz, jednym dotknięciem.

Pobierz aplikację · ⁦17 MB⁩ Po pobraniu otwórz plik i zezwól na instalację z tego źródła. Aplikacja jest oficjalna i podpisana przez Confessions.