Mam sześćdziesiąt jeden lat, pracuję w ochronie na nocki, i trzydzieści lat temu byłem brygadzistą w fabryce.

Fabryka padła w 2002 roku. Pracowało tam w szczycie tysiąc czterysta osób, przy likwidacji czterysta siedemdziesiąt.

Byłem tam od 1983 roku, od osiemnastu lat. Skończyłem technikum mechaniczne i poszedłem tam jak wszyscy w tym mieście. W 1996 zostałem brygadzistą, miałem pod sobą czternastu ludzi.

Co było potem, w skrócie, bo to nie jest ciekawe i jest typowe: zasiłek, kurs przekwalifikowujący na operatora wózków widłowych w 2003, praca w hurtowni do 2008, praca w zakładzie, który też padł, w 2011, i od 2013 ochrona.

Dwanaście lat w ochronie. Nocki, dwunastki, obiekt przemysłowy na obrzeżach miasta.

Co to jest ta praca: siedzę w budce. Obchód co dwie godziny, trzy kilometry po terenie. Między obchodami jest cisza. Mam telefon, mam termos, mam książki — czytam dużo, w tym jest coś dobrego.

Zarabiam cztery tysiące dwieście na rękę. Mam do emerytury cztery lata i pięć miesięcy i policzyłem to tyle razy, że znam z pamięci.

I teraz to, dlaczego to piszę, bo nie o pieniądze.

Pilnuję terenu, na którym stała moja fabryka.

Nie dosłownie tej samej hali — hale rozebrali w 2009. Ale to jest ten sam teren, ta sama brama, ta sama droga, po której jechałem rowerem w 1983 roku. Teraz stoi tam centrum logistyczne i magazyny jakiejś firmy, i ja siedzę w budce przy tej samej bramie, przez którą wchodziłem jako brygadzista z czternastoma ludźmi.

Czasem w nocy robię obchód i wiem dokładnie, gdzie stała hala numer trzy.

Nikt z moich kolegów o tym nie wie, bo wszyscy, z którymi pracowałem, albo wyjechali, albo nie żyją, albo się rozproszyli. Byłem na dwóch pogrzebach w zeszłym roku.

Moja żona wie i mówi, żebym nie myślał. Mój syn ma trzydzieści cztery lata, mieszka w Poznaniu, pracuje w IT i zarabia trzy razy tyle co ja i jest to dobry człowiek i dzwoni co tydzień.

Raz, w 2021, zapytał mnie: "Tato, a nie szkoda ci?"

I ja powiedziałem, że praca to praca.

Są tu ludzie z takich miast? Z fabryk, które padły w latach dwutysięcznych? Co z wami zrobiło te dwadzieścia lat? I czy ktoś z was pracuje w miejscu, gdzie kiedyś było coś jego — jak się z tym żyje, bo ja nie wiem, czy ja to przerobiłem, czy tylko przywykłem.

wyświetleń37 komentarzy0 reakcji0
Odpowiedz wpisem

Czy to brzmi jak Twoja historia?

Twoja historia też tu należy. Bez nazwy, bez e-maila, bez niczego, co wskazuje na Ciebie.

Napisz swoją historię

Komentarze

Nie opublikowano jeszcze żadnych komentarzy.
Twój komentarz pojawi się od razu.
Oficjalna aplikacja

Confessions ma teraz aplikację

To samo miejsce, tylko szybsze i lżejsze w telefonie. Wszystko, co tu lubisz, jednym dotknięciem.

Pobierz aplikację · ⁦17 MB⁩ Po pobraniu otwórz plik i zezwól na instalację z tego źródła. Aplikacja jest oficjalna i podpisana przez Confessions.