Çocuğumun özel mesajlarını okudum ve öğrendiklerimden sonra yüzüne nasıl bakacağımı bilmiyorum. Son zamanlarda çok değişmişti, içine kapanmış, dersleri düşmüş, odasına kapanıyordu. Anne baba olarak endişelendik. Bir gün telefonu masada açık kaldı ve önce sadece bir mesaj gördüm.

Sonra devamını okudum. Arkadaşına bizim hakkımızda, özellikle benim hakkımda yazdıkları beni paramparça etti. Beni kontrolcü, sürekli eleştiren, hiçbir şeyi beğenmeyen biri olarak görüyormuş. Evden üniversite için başka şehre gitmek istediğini, çünkü uzaklaşmak istediğini yazmış.

İlk tepkim “bu kadar da değil” oldu. Sonra verdiği örnekleri okuyunca bazılarını hatırladım. Benim ağzımdan çıkıp iki dakika sonra unuttuğum cümleleri o yıllardır taşıyor. O günden beri ona karşı davranışımı değiştirmeye çalışıyorum. Daha az eleştiriyorum, daha fazla dinliyorum.

Ve ilişkimiz gerçekten biraz düzeldi. Bu da bana daha çok vicdan azabı veriyor çünkü demek ki yazdıkları tamamen haksız değildi. Ama ona nasıl özür dileyebilirim? “Özel mesajlarını okudum ve haklıymışsın” mı diyeyim? O zaman bana olan güvenini tamamen kaybedebilir.

Susarsam da onun mahremiyetini ihlal ederek öğrendiğim bilgilerle iyi ebeveyn rolü oynuyorum. Bazen doğru şeyi yanlış yoldan öğrendiğinde ne yapacağını gerçekten bilmiyorsun.