Köyde tek öğretmenim, on bir öğrencim var, ve gelecek yıl okul kapanıyor çünkü öğrenci sayısı yeterli değil.

Otuz üç yaşındayım. Dokuz yıldır öğretmenim, bu köyde dördüncü yılım.

Okul: iki oda, bir bahçe, bir tuvalet, ve bir soba. Birleştirilmiş sınıf — birinciden dördüncüye kadar on bir çocuk aynı odada.

Nasıl ders yapılır, anlatayım, çünkü merak eden olur:

Tahtayı üçe böldüm. Sol tarafta birinci ve ikinci sınıf, ortada üçüncü, sağda dördüncü. Bir gruba iş veriyorum, diğerine anlatıyorum, on dakika sonra dönüyorum. Günde bu rotasyonu yirmi kere yapıyorum.

Zor ama imkânsız değil. Dört yılda bir şey öğrendim: on bir çocukla, sen her çocuğu gerçekten tanıyorsun. Kırk sekiz kişilik sınıfta öğretmen hiçbir çocuğu tanımaz. Ben Zehra'nın hangi harfte zorlandığını, Emir'in babası tarlaya götürdüğünde hangi günler yorgun geldiğini biliyorum.

Bu yıl dördüncü sınıfım üç kişi. Gelecek yıl mezun olacaklar. Ve köye yeni doğan çocuk sayısı: iki, son dört yılda.

Yani okul matematik olarak bitti. Kararı Mayıs'ta alacaklar, ama belli.

Kapanınca ne olacak: on bir çocuk taşımalı eğitime geçecek. Servis sabah yedide alacak, yirmi iki kilometre, ilçe merkezindeki okula. Akşam beşte dönecekler.

Birinci sınıf çocuğu. Altı yaşında. Günde iki saat serviste.

Ben bunu durduramıyorum ve kimse durdurabilecek durumda değil, çünkü ben de bir tek kişiyim ve bir tek kişi on bir çocuk için bir okul tutamaz.

Şimdi yazmak istediğim asıl şey:

Ben buradan gitmek için tayin istedim. Üç yıl üst üste. 2023, 2024, 2025.

Çıkmadı ve ben her seferinde rahatladım.

Yani ben hem gitmek istiyorum hem de her ret haberinde içim rahatlıyor, ve bu dört yıldır böyle, ve nedenini şimdi anlıyorum: ben bu on bir çocuğun hayatında, hiçbir şehirde olamayacağım kadar önemliyim. Ben burada bir öğretmen değilim, ben burada bu çocukların okuluyum.

Ve gelecek yıl bu bitecek. Beni ilçeye verecekler, muhtemelen otuz kişilik bir sınıfa, ve ben bir öğretmen olacağım.

Ve Zehra bir servise binecek.

Burada köy öğretmeni olan var mı? Okulunuz kapandı mı? Çocuklara ne oldu — taşımalı eğitim gerçekten o kadar kötü mü, yoksa ben kendimi önemli hissetmek için büyütüyor muyum? Dürüst cevap istiyorum çünkü ben Mayıs'ta bir dilekçe yazacağım ve ne yazacağımı bilmiyorum.

görüntülenme60 yorum0 tepki0
Bir gönderiyle yanıtla

Sanki seni anlatıyor gibi mi geldi?

Senin hikâyen de buraya ait. İsim yok, e-posta yok, seni gösterecek hiçbir şey yok.

Hikâyeni yaz

Yorumlar

Henüz yayımlanmış yorum yok.
Yorumun hemen görünecek.