Kardeşimin evliliğinin kötü olduğunu biliyorum ama onun bana anlattığı şeyleri aileye söylemediğim için vicdan azabı çekiyorum. Bana eşiyle ilgili ciddi problemler anlatıyor, hakaretler, para konusunda baskı, telefon kontrolü, arkadaşlarıyla görüşmesine karışma.

Fiziksel şiddet olmadığını özellikle söylüyor ve “sakın anneme anlatma” diye yemin ettiriyor çünkü aile duyarsa olay büyür, hemen boşanmasını isterler. Ben sırrını tutuyorum ama her aile yemeğinde onun eşinin herkesle gülüp konuşmasını izlemek çok zor.

Annem “ne kadar iyi çocuk” dediğinde içimden bağırmak geliyor. Öte yandan kardeşim yetişkin ve karar onun. Ben gider de her şeyi anlatırsam güvenini kaybedebilir ve bir daha bana hiçbir şey söylemez. O zaman gerçekten zor durumda kaldığında yanında kim olacak?

Ama bir gün daha kötü bir şey olursa ve ben “biliyordum” dersem kendimi affedebilir miyim? İnsanların sırlarını korumak her zaman sadakat mi, yoksa bazı sırlar taşıyan kişiyi de sorumlu hâle getiriyor mu, bunu bilmiyorum.