Düğünümüzde takılan altınları kaynanam aldı ve beş yıl sonra hâlâ hesabını soramıyorum.

Düğün 2020'de oldu, pandemi araya girdi, salon yarı doluydu. Takı merasiminde yaklaşık yüz on gram altın ve bir miktar döviz takıldı. Benim ailemden gelen de vardı, eşimin ailesinden gelen de.

Gece bitti, eşyalar toplandı, ve o kutu kaynanamın çantasına girdi. "Ben saklarım, evde dursun, siz gençsiniz" dedi. O gece kimse itiraz etmedi, ben de etmedim, çünkü düğün gecesinde para konuşmak ayıptır.

Beş yıl geçti.

İlk yıl sormadım, ayıp olur diye. İkinci yıl eşim sordu, "duruyor kızım" cevabını aldı. Üçüncü yıl ev almak için peşinat lazım oldu, eşim tekrar sordu, bu kez "bozuldu, kardeşinin işi için" dedi. Kardeşi yani eşimin ağabeyi. Dördüncü yıl hiç sormadık.

Bu yıl ev kredisi için başvurdum ve reddedildi, peşinat yetmedi. O altın bugünün parasıyla tam o peşinat kadar.

Ve şunu yazmak zorundayım: eşim de soramıyor. Annesine karşı soramıyor ve bu beni ondan ayıran bir şey haline geldi. Ona kızıyorum ve kızmaya hakkım olduğundan emin değilim, çünkü aynı sofrada ben de hiçbir şey söylemedim. Beş yıl boyunca her bayram o eve gittim, elini öptüm, çay içtim.

Kendi aileme de söyleyemiyorum, çünkü babam duysa olay bitmez, iki aile konuşmaz hale gelir ve bunun faturası eşime çıkar.

Burada benzerini yaşayan var mı? Takıyı geri isteyen, isteyip alabilen var mı? Hangi cümleyle istendi — ve istedikten sonra o evle ilişki nasıl oldu.