On bir yıldır muhtarım ve mahallemdeki herkesin ne kadar kazandığını biliyorum, çünkü hepsi bana geliyor.

Mahalle nüfusu iki bin yüz civarı. Muhtarlık odası iki oda, bir bilgisayar, bir yazıcı ve bir çay makinesi. Maaşım asgari ücretin biraz üstünde ve bu işi yapan herkes bilir ki bu maaş bu işin karşılığı değil.

Ne yaptığımı kimse tam bilmez, o yüzden yazayım.

İkametgâh, nüfus kayıt örneği, bunların çoğu artık e-devletten alınıyor ve iyi oldu. Benim işim artık o kâğıtlar değil. Benim işim imza.

Fakirlik ilmühaberi. Muhtaçlık belgesi. Burs başvurusu için "bu öğrencinin ailesi maddi durumu yetersizdir" yazısı. Belediyenin yardım listesi için teyit. Kömür yardımı. Gıda kolisi. Hastane için "refakatçi tutma imkânı yoktur" yazısı.

Bunların hepsinde benim imzam var ve benim imzam kimin alacağına kimin almayacağına karar veriyor.

On bir yılda öğrendiğim şey şu: ben bir kâğıt imzalamıyorum, ben bir aileye "sen fakirsin" diyorum, yüzüne, odamda, bazen çocuğunun önünde.

Ve o an, o kadının yüzünde olan şeyi on bir yıl boyunca gördüm. Hiç alışmadım.

Bir de kota var. Bu kimsenin konuşmadığı kısım. Belediyeden gelen gıda kolisi sayısı belli. Diyelim kırk koli geldi, ve benim listemde yetmiş aile var. Ben otuz aileyi eliyorum.

Nasıl eliyorum? Bildiklerime göre. Kimin oğlu çalışmaya başladı, kimin kirası arttı, kimin kocası içiyor, kimin evinde kaç kişi var — hepsini biliyorum ve bu bilgi hiçbir yere kaydedilmiyor, benim kafamda.

Yani bu mahallede yardım dağıtımı, son tahlilde, bir adamın hafızası.

Beni yazmaya getiren şey geçen kıştan:

Bir kadın geldi, kırk üç yaşında, üç çocuk. Eşi iki yıldır sigortasız çalışıyor, yani kâğıt üzerinde işsiz değil, çalışıyor. O yüzden listeye giremiyor.

Ona "giremiyorsun" dedim. Doğru söyledim. Kural öyle.

Ve o kadın bana dedi ki: "Muhtar bey, sen bizim evi biliyorsun."

Biliyordum. O eve gitmiştim, 2023'te, bir imza için. İki oda. Üç çocuk.

Kurala uydum.

İki ay sonra büyük oğlu okulu bıraktı ve bir oto yıkamada çalışmaya başladı. On beş yaşında. Bunu ben bir imza vermediğim için olmuştur demiyorum — o kadar basit değil. Ama o zincirde bir halka benim odamdan geçti.

Mart'ta seçim var. Aday olmayı düşünüyorum ve düşünmüyorum, her hafta değişiyor.

Burada muhtar olan var mı? Bu listeleri nasıl yapıyorsunuz? Birinin yüzüne "sen fakirsin" demeden bu iş yapılabiliyor mu? Ve en çok merak ettiğim: kota yetmeyince siz neye göre seçiyorsunuz — ben kafamdaki hafızaya göre seçiyorum ve bunun adil olduğundan artık emin değilim.