Kızım boşandı ve torunumla eve döndü, ve ben mahallede onun yerine utanıyorum, ve bu beni bir şey yaptı.

Kızım yirmi dokuz yaşında. Dört yıl evli kaldı. Torunum üç yaşında.

Niye boşandı: anlatmayacağım, çünkü onun hikâyesi. Sadece şunu diyeyim — sebebi var ve sebep ciddi ve ben damadımı eve bir daha almam.

Döndü. Şubat'ta. İki valiz ve bir çocuk arabası.

Ben onu karşıladım ve sarıldım ve "burası senin evin" dedim ve o cümleyi söylediğimde yüzde yüz samimiydim.

Ve sonra mahalle başladı.

Nasıl başladı: kimse kötü bir şey söylemedi. Bunu anlamak lazım — kimse gelip bana bir şey demedi. Olan şey şu: komşu kadınlar kızıma "geçmiş olsun" dedi. Geçmiş olsun. Hastalık gibi.

Bakkal bana dedi ki: "Hayırlı olsun amca, kızın geldi demek." Hayırlı olsun ne demek, ben anlamadım, ama tonunu anladım.

Ve ben ne yaptım, işte utandığım kısım burası:

Ben torunumla parka çıkmayı bıraktım.

Eskiden çıkarıyordum, kızım evliyken bile, bayramlarda geldiğinde. Şimdi çıkmıyorum. Kızım çıkarıyor, ben çıkmıyorum, ve kendime "dizim ağrıyor" diyorum, ve dizim ağrıyor ama sebep o değil.

Sebep şu: parkta oturan adamların yanından torunumla geçmek, o adamlara "evet, kızım boşandı" demek gibi geliyor. Ve ben altmış bir yaşında bir adamım ve o cümleyi her gün söylemek istemiyorum.

Yani kızım evimde güvende ama ben onu sokakta taşımıyorum.

Ve kızım bunu anladı. Geçen ay bana dedi: "Baba, ben kendim götürürüm, sen yorulma."

"Sen yorulma." Benim kızım beni koruyor. Benden.

Bir şey daha var ve bunu yazmak en zor olanı: ben bazen onun geri dönmesini düşünüyorum. Yani eski kocasına. Düşünüyorum — bir an, mutfakta, çay koyarken — "belki konuşsalar". Ve biliyorum sebebini: çünkü o giderse bu yük biter.

Ben kızımın yeniden o eve gitmesini, bir an için, kendi rahatım için düşündüm. Ve damadımın ne yaptığını biliyorum.

Bu, altmış bir yılda kendim hakkında öğrendiğim en kötü şey.

Burada kızı boşanıp eve dönen babalar var mı? Mahalleyle nasıl baş ettiniz? Ve bir de şunu sormak istiyorum: utancı kızınıza hiç hissettirdiniz mi — ve hissettirdiyseniz, nasıl düzelttiniz?

görüntülenme27 yorum0 tepki0
Bir gönderiyle yanıtla

Sanki seni anlatıyor gibi mi geldi?

Senin hikâyen de buraya ait. İsim yok, e-posta yok, seni gösterecek hiçbir şey yok.

Hikâyeni yaz

Yorumlar

Henüz yayımlanmış yorum yok.
Yorumun hemen görünecek.
Resmî uygulama

İtiraflar artık bir uygulamaya sahip

Aynı yer, ama telefonunda daha hızlı ve hafif. Sevdiğin her şey tek dokunuşta.

Uygulamayı indir · ⁦17 MB⁩ İndirdikten sonra dosyayı aç ve bu kaynaktan yüklemeye izin ver. Uygulama resmîdir ve İtiraflar tarafından imzalanmıştır.