Şubat 2023'te evim ağır hasarlı çıktı, hâlâ kirada oturuyorum, ve bugüne kadar hak sahipliği süreci bitmedi.
Kırk dört yaşındayım. Hatay'da, bir ilçede. 1999'da baba evinden ayrıldık, 2011'de kendi evimizi aldık, krediyle, on beş yıl vadeli. Depremde ev yıkılmadı — ağır hasarlı oldu, yani oturulamaz.
O gece ve o haftaları yazmayacağım. Ailemden kayıp yok. Bu yazı o konuda değil ve o konuda yazacak dilim de yok.
Bu yazı sonrasındaki üç yıl hakkında, çünkü sonrasını kimse anlatmıyor.
Önce ne oldu, sırayla.
Şubat 2023: evden çıktık. İki ay akrabada, sonra çadır, sonra haziranda konteyner.
2023 ortası: hasar tespiti. Evimiz ağır hasarlı olarak tespit edildi. İtiraz süreci var, biz itiraz etmedik çünkü tespit doğruydu.
2023 sonu: hak sahipliği başvurusu. Ve işte bütün mesele burada başlıyor. Hak sahipliği, devletin yeni konut verip vermeyeceğine dair idari süreç. Ve bu süreç, evin tapusuna, kredi durumuna, hisselerine ve başvuru sahibinin başka konutu olup olmamasına bakıyor.
Bizim problemimiz şu: evin tapusunda benim ve eşimin adı var, ama eşimin babasından kalan bir hisse var — başka bir ilçede, bir arsada, bir dokuzda bir hisse. Ve bu hisse, dosyamızda bir soruya dönüştü.
İki yıl. Dosya iki yıl boyunca o hisse yüzünden bir yerde bekledi. Dört kere dilekçe verdim, iki kere kaymakamlığa gittim, bir avukata danıştım — avukat "bekleyin, çözülür" dedi, ve haklıydı, çünkü çözüldü, bu yılın temmuzunda.
Ve şimdi hak sahibiyiz ve konut kurasına girdik ve teslim tarihi belli değil.
Yani: 2023 şubatından 2025 temmuzuna kadar, iki buçuk yıl, bir arsa hissesi yüzünden bekledik.
Ve bu süre içinde: ben 2011'de aldığım evin kredisini ödemeye devam ettim. Oturulamayan evin. Bir ara yapılandırma oldu ve o yardımcı oldu ama borç bitmedi. Ve aynı zamanda kira ödedim — konteynerden 2024'te çıktık, bir daireye geçtik, kira yardımı aldım ve kira yardımı kiranın tamamını karşılamadı.
Yani üç yıl boyunca iki konut masrafı ödedim: yıkılmış birinin kredisi ve oturduğum birinin kirası.
Şimdi söylemediğim şey.
Ben bu süreçte kimseye kızamıyorum. İşte zor olan bu. Memurlar kaba değildi. Kaymakamlıkta beni dinleyen adam, 2024'ün kasımında, bana "abi benim elimde değil, sistemde şu kayıt duruyor" dedi ve bana bir çay söyledi ve ben orada bir saat oturdum.
Ve mahallemden otuz dört aile tanıyorum ve her birinin dosyası bir yerde takıldı: birinin veraseti bitmemiş, birinin tapusu hisseli, birinin eşi vefat etmiş.
Bu yüzden şunu yazmak istiyorum, ve yazmak için bu siteyi seçtim çünkü burada kimse beni tanımıyor: 2023'te binalar yıkıldı ve 2026'da hâlâ ayakta kalan şey kayıt sistemiydi. Benim üç yılımı deprem değil, dokuzda bir hisse aldı.
Aynı durumda olanlara tek pratik şey: tapu kayıtlarınızdaki her hisseyi, siz başvurmadan önce çıkarın ve dosyaya kendiniz ekleyin. Bizde bunu kimse söylemedi ve iki yıl bir soru beklendi.
Yorumlar